Türkiye’nin anayasa meselesi yalnızca eski bir metni yenisiyle değiştirmekten ibaret değil. 1876’dan bugüne anayasal düzenlemeler; dağılma, rejim kaybı, vesayet, kimlik ve güvenlik korkularının izlerini taşıdı. Yeni anayasanın gerçekten “yeni” olabilmesi için yalnız maddelerin değil, devleti toplumun üzerinde gören anayasal zihniyetin de değişmesi gerekiyor.